Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου είναι το ιερό τοτέμ του ελληνικού αθλητισμού. Όποιος γράψει ή πει κάτι που να μην συμφωνεί με την επικρατούσα αντίληψη είναι απόκληρος και αποπαίδι. Δεν είναι, άλλωστε, ανεξήγητο που τη μεγαλύτερη επιτυχία όλων των εποχών, με την κατάκτηση του Euro 2004, δεν την εκμεταλλεύτηκε ούτε η ίδια ούτε το ελληνικό ποδόσφαιρο στο σύνολό του. Χωρίς κανείς να μπορέσει να εξηγήσει το γιατί, χωρίς ν΄αναζητήσει ουδείς επαρκή στοιχεία για τη φθίνουσα πορεία έκτοτε. Ναι μεν το κατόρθωμα της Πορτογαλίας είναι και θα είναι αξιομνημόνευτο, ναι μεν ήρθε η κορυφή στην οποία ελάχιστοι μπορούν να κάτσουν πολύ ώρα, αλλά το λυπηρό είναι πως στα οκτώ χρόνια που μεσολάβησαν κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να κάνει λόγο για ελεύθερη πτώση και κατακρήμνισμα των πεπραγμένων εκείνης της ομάδας του Ότο Ρεχάγκελ. Η Ελλάδα το μόνο που επωφελήθηκε από το 2004 μέχρι και σήμερα είναι οι ευνοϊκές κληρώσεις στις προκριματικές φάσεις Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων και Μουντιάλ, λόγω της πρωτιάς στην Πορτογαλία.